bezsens


bezsens
bezsens I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. bezsenssie {{/stl_8}}{{stl_7}}'coś pozbawionego sensu, logiczności, uzasadnienia; nonsens': {{/stl_7}}{{stl_10}}Gadać same bezsensy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bezsens II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. bezsenssie, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'brak sensu, logiczności, uzasadnienia; niedorzeczność, absurdalność': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bezsens poświęcenia, ofiary. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezsens — m IV, D. u, Ms. bezsenssie; lm M. y «brak sensu, uzasadnienia, logiczności w czymś, niedorzeczność, nonsens, absurd, bezsensowność; zwykle w lm: coś bezsensownego, brednie» Bezsens postępowania, czynu, sytuacji. Coś jest bezsensem. Mówić,… …   Słownik języka polskiego

  • nielogiczność — ż V, DCMs. nielogicznośćści; lm MD. nielogicznośćści «brak logiczności; niezgodność z wymaganiami logiki, coś nielogicznego; bezsens» Nielogiczność w rozumowaniu, w postępowaniu. Nielogiczność wypowiedzi. W jego wywodach znalazł liczne… …   Słownik języka polskiego

  • nonsens — m IV, D. u, Ms. nonsenssie; lm M. y «brak sensu, bezsens; powiedzenie, postępek nie mające sensu, absurd, niedorzeczność, głupstwo» Oczywisty nonsens. Stek nonsensów. Mówić, wygłaszać nonsensy. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • nonsens — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż Ia, D. u, Mc. nonsenssie {{/stl 8}}{{stl 7}} coś (zwykle słowa, sytuacje itp.) pozbawionego sensu, logiczności; bzdura, brednia, głupstwo, niedorzeczność, absurd : {{/stl 7}}{{stl 10}}Powypisywać nonsensy. Ten pomysł …   Langenscheidt Polski wyjaśnień